Puanım: 8/10
Orijinal yerli oyun zaten istisna bir durum. Üstüne üstlük orijinal, yerli ve kaliteli oyunlar gerçekten parmakla gösterilir. Bir elin parmaklarına geçmeyecek kadar nadir bir durum denilebilir. Ben İhtilal'i çok beğendim ve oyun bana biraz Hearts of Iron 4 gibi hissettirdi.
Hearts of Iron 4 oynayanlar bilir, o oyunlarda çoğunlukla odak ağaçları olur. Odak ağaçları üzerinden alternatif ilginç senaryolar ve hele modlu oynuyorsanız bir sürü farklı ilginç, garip garip alternatif tarih durumları yaşanır. Ama çoğunlukla "belirlenen yol" denilen biraz bir ray üzerinde ilerlediğin, oyunu içeriği modu yapan insanın tahmin ettiği düşündüğü planladığı şeyleri yaptığın ve kendi yaratıcılığını çok da ortaya koyamadığın bir oyun tarzı.
Şimdi bu normalde kötü bir durum da olabilir, gerçekten çok kötü bir durum da olabilir. Ama doğru beklentiyle giren birisi için harika da olabilir. Europa Universalis ve Crusader Kings ile Hearts of Iron arasındaki fark nasılsa bunda da amaç çok çeşitli ve farklı ve istediğin şeyleri yapmaktansa rol yapmak, role bürünmek, bir karakter gibi oynamak veyahut da bu sefer "bakalım ne olacak" gibi oynamak daha doğru olabilir.
Oyun içerisinde çok zekice hazırlanmış çok fazla gönderme var. Bir sürü şeyi masa altından, bir sürü şeyi de bayağı bayağı açıktan ifade ediyor. Hatta bunlar bize herhangi bir kafede arkadaşlarımızla oynarken problem bile yarattı çünkü bu kadar politik bir oyunu bağırarak çağırarak rahatça sesli bir şekilde arkadaşlarınla oynadığında dışarıdan çok yanlış anlaşılabilecek şeyler demiş oluyorsun ve bu uzun vadede sorun olabilir. O yüzden doğru bir mekanda doğru bir zamanda oynamak, doğru insanlarla oynamak çok önemli.
Ben oyunun tasarım tarzını, mekaniklerini çok beğendim. Benim için ilham kaynağı oldular, bir sürü mekaniğe hayran kaldım. Kendim için örnek aldığım insanlar olduklarını diyebilirim. Her ne kadar egemen stratejisi ikinci ya da üçüncü oyundan itibaren direkt anlaşılırsa da ve oyunu sık oynayan insanlar kendi aralarında oyunu çok rahat kırsalar da bu oyun yarı benzetim, yarı alternatif tarih hissiyatı vermesi açısından kesinlikle amacına ulaşıyor.
Hele hele temasını ve dönemini de ciddiye alacak olursak bu dönemi, bu temayı, bu konsepti veren başka hiçbir oyun ortada yokken bu oyunun bu kadar rahat, bu kadar güzel bir şekilde bazı pürüzleri olsa da bunu ifade edebilmesi ve vermesi bence çok değerli.
Yine de oyun bahsettiğim bazı problemlerden sıkıntı yaşıyor denilebilir. Özellikle bazı kartların çok kırık olması, bazı mekaniklerin çok yoğun ve çok güçlü olması, çok fazla özelliğin ve çok fazla seçeneğin çok fazla durumun şansa dayalı olması ve birkaç kartın oyunun yönünü inanılmaz değiştirebilmesi ve kırık oyuncusunun abartı fazla avantaj sahibi olması galiba en büyük ve en belirgin eksiklik. Günün sonunda oyunun egemen stratejisi çok kolay belirleniyor ve oyunu çok rahat isteyen bir oyuncu, biraz tecrübeli olunca oyunu çok rahat kırabiliyor.
Yine de dediğim gibi bu biraz benzetim, biraz rol, biraz alternatif tarih oyunu benim için. Bu oyunun törpülerinin pürüzlerinin giderilmiş hali, mükemmelleştirilmiş hali, farklı alternatif ülke tercihleri ile haritaları ile birlikte kusursuz bir versiyonu aklımın kenarında bir hayal olarak kalacak. Yani bir politik benzetim kutu oyunu: Türkiye, Almanya, Rusya, İngiltere, Amerika, farklı politik öğelere göre farklı mekanikler, çok güzel bir oyun olabilir. Sırf hayali bile ağzının suyunu akıtıyor ama böyle bir oyunun geliştirilip yetiştirilebileceğini tabii ki bilemeyeceğim.
Neden bu kadar yüksek:
Neden daha yüksek değil:
İhtilal, Türkiye'de bu türde yapılmış en başarılı oyunlardan biri. Oyun yapımcılarına buradan çok selam söylüyorum. Denge sorunları olsa da bu dönemi bu şekilde işleyen başka bir oyun yok. Doğru beklentiyle, doğru ortamda, doğru insanlarla oynadığınızda çok keyifli bir alternatif tarih deneyimi sunuyor.