Puanım: 8.5/10
BoardGameGeek: Akropolis (2022)
Akropolis, nispeten yüksek fiyatına rağmen "iyi ki almışım" dediğim nadir soyut/şehir kurma oyunlarından biri oldu. Antik Yunan temalı, üçgen altıgen parçalardan oluşan kiremitleri üst üste istifleyerek kendi şehrini kurduğun, katmanlı bir parça yerleştirme oyunu.
Bu tarz için fiyat bandı yukarıda. "Bir deneyelim bakalım" diye sepete atılacak ucuz bir oyun değil. Buna rağmen masaya her geldiğinde "tamam, bu para boşa gitmemiş" hissi veriyor çünkü tekrar oynanabilirliği yüksek, çözmesi keyifli bir bulmaca sunuyor. Oyunu birkaç kere oynayıp rafa kaldırmalık değil. Oturup arka arkaya partiler yapınca hem taş ekonomisini hem de katmanlı yerleşimi daha iyi okuyorsun, bu da tatmini artırıyor. Yani parayı mekanik derinlikte ve materyal kalitesinde geri alıyorsun, laf olsun diye ödenmiş bir fark yok.
Oyuncular arası doğrudan etkileşim çok zayıf. Temel yaptığın şey, ortadaki pazar sırasından kiremit almak. En fazla başkasının isteyeceği parçayı kaparak dolaylı olarak can sıkıyorsun. Ne saldırı var, ne alan kapma baskısı, ne de haritaya "çöp" bırakma mekaniği. Oyun seni o kadar kendi bulmacana kilitliyor ki başkalarına fazla dokunmaman burada tasarım tercihi. Zamanın taş ekonomisini çözmek, hangi bölge türüne ne kadar yüklenmen gerektiğini tartmak, ne zaman yükselip ne zaman yatay genişleyeceğini hesaplamak gibi kendi mikro kararlarınla doluyor. Bu, sosyal etkileşim arayan masalar için eksik. Ama soyut bulmaca sevenler için fazladan oksijen alanı.
Akropolis'i masaya koyduğunda ilk çarpan şey materyal kalitesi. Kiremitler kalın, ağır ve elde "ciddi oyun" hissi veriyor. Çoğu ince kartonlu parça yerleştirme oyununa göre bariz üst segmentte. Renkler net, ikonografi temiz, baskı kalitesi tatmin edici. Puan kâğıtları, taş pulları, genel baskı dili hepsi fiyat etiketini bir nebze aklıyor. Tek gerçek sıkıntı kutu boyutu. Gereğinden büyük, yanına iki üç oyun daha sığacak hacimde. Şehirler arası bir yolculukta çantaya attığında sırf bu kutu yüzünden taşıma yükün artıyor.
Oyun, şehir büyüdükçe masada ciddi yer istiyor ama absürt genişliklere ihtiyaç duymuyor. Küçük kafede, dar masada, dört kişilik oyunda rahatsız edici olmaya yaklaşabilir. Tur akışı basit: Ortak pazar sırasından bir kiremit seçiyorsun (ilerdeki için taş ödüyorsun), kendi şehrine ya yeni bir katman olarak ya da yatay genişleyecek şekilde yerleştiriyorsun. Taş elde etmek için taş ocağı kapatıyor, puan için doğru renkleri doğru yüksekliklere oturtmaya çalışıyorsun. Bu kadar basit bir tur yapısının bu kadar fazla karar üretmesi, oyunun asıl gücü.
Oyunda "bunu da eklesek ne olurdu?" dediğin çoğu fikir doğrudan Athena ek paketinde adreslenmiş durumda. Yeni bölgeler ve farklı puan koşulları seni alıştığın kalıpların dışına itiyor. Tanrıça mekaniğiyle belirli şartları sağlayarak özel avantajlar alabiliyorsun. Bu da tekdüze giden kararları hareketlendiriyor. Temel oyundan memnunsun ama "bir kademe daha fazla varyasyon ve karar yoğunluğu" istiyorsan Athena mantıklı bir sonraki adım.
Neden bu kadar yüksek:
Neden daha yüksek değil:
Etkileşim beklentini makul seviyeye indirir, onu saf bir şehir kurma bulmacası olarak konumlandırırsan Akropolis uzun süre pişman etmeyecek kalitede bir yatırım.
2 ile 4 kişi arasında oynanabiliyor. 2 kişilik oyunlarda daha az karo kullanılıyor; 4 kişilik oyunda tüm karolar devreye giriyor. İsterseniz 2 ve 3 kişilik oyunlarda tüm karoları kullanarak süreyi uzatabilirsiniz.cdn.1j1ju+1
Her tur ortadaki pazar sırasından bir kiremit seçiyorsun. İlk kiremit bedava, sonrakiler sola kaydıkça taş ödemen gerekiyor. Aldığın kiremidi kendi şehrine ya yatay olarak genişleterek ya da mevcut bir karonun üstüne koyarak yerleştiriyorsun. Oyun sonunda her bölge rengi için puan plaza sayısıyla çarpılıyor. Yani karoları yüksekte tutmak değil, doğru rengi doğru yükseklikte doğru plaza'nın yanına koymak kazandırıyor.
Ortalama bir parti 25 ile 40 dakika arasında tamamlanıyor. Oyuncu sayısı arttıkça süre uzuyor ama tur akışı sade olduğu için bekleme süreleri kısa kalıyor.
Resmi olarak 8 yaş ve üzeri. Mekanikleri sezgisel ve kurallar kısa. Ama puanlama sistemini kavrayan ve birden fazla hedefi aynı anda dengelemeye başlayan oyuncular için asıl derinlik ortaya çıkıyor.
Evet, tek kişilik varyant mevcut. Kendi skorunu geliştirmeye çalıştığın, hedefe ulaşmaya odaklı bir yapı sunuyor. Kurallar kısa ve kurulum kolay olduğu için solo deneyimi şişirilmiş hissettirmiyor.
Temel oyunu birkaç parti oynamadan Athena'ya geçmeni önermem. Puanlama sistemini, taş ekonomisini ve katmanlı yerleşimi kavramadan genişleme fazla seçenek sunup oyunu karıştırabilir. Temel oyunu sindirdikten sonra Athena gerçek anlamda değerini kazanıyor.
Kutu oyunlarına ilgiliysen ve kendi geliştirdiğim oyunu da görmek istersen, Casus Belli'ye göz atabilirsin. Sitemizden indirimli satın alabilirsin: lodos.org/casus-belli-klasik
Raşit Burucu, oyun tasarımı ve eğitimde oyunlaştırma alanlarında çalışan genç bir girişimcidir. Küçük yaşlardan itibaren oyunlara ve hikâye anlatımına ilgi duyan Raşit, Amerika, Almanya, Avustralya, İngiltere, İtalya, İspanya, Fransa, Rusya, Malta, Birleşik Arap Emirlikleri, Şili, Kanada gibi 20'den fazla ülkeden bireysel ve kurumsal müşterilere 15'ten fazla kutu oyunu tasarlamıştır. Türkiye'de yerli oyun üretiminin gelişmesini ve kültürel anlatıların dünya sahnesine taşınmasını misyon edinen Raşit, bu blogda kişisel oyun deneyimlerine dayalı dürüst incelemeler yazıyor.
Kişisel: @rasitbrc · Oyun: @casusbelli.kartoyunu · Şirket: @lodos.masaoyunlari